Partyzanckie hasło

Na skraju lasu kieleckiego stoi młody, niewyspany partyzant na nocnej warcie. Nagle z ciemności wyłania się jakaś postać. Przerażony chłopak podnosi karabin i krzyczy drżącym głosem:
– Stój! Kto idzie?! Hasło!
Z ciemności odpowiada mu potężny, zmęczony głos:
– Daj mi spokój, Jasiu, to ja, twój szwagier Antoni, niosę bimber i kiełbasę od ciotki z wioski!
Wartownik opuszcza broń, ociera pot z czoła i mówi z naganą:
– No wiecie co, szwagier… Żeby tak ryzykować życie? Przecież odzew na dzisiejszą noc brzmiał „Grom”, a nie „Kiełbasa”! Gdybym był z miasta i nie poczuł zapachu boczku z trzech metrów, to z tego waszego bimbru dzisiaj byłaby już tylko historyczna pamiątka!